روانشناسی اسلامی کرونا

روانشناسی اسلامی کرونا
راستش را بخواهید من در اتاق درمان کاملا علمی برخورد می کنم… عمیقا علمی… فروید و کابینه اش و پدرانم اروین یالوم، فرانکل، رولومی، هایدگر و امثالهم عمیقا در اتاق درمان کولاک می کنند.. آن ها کاملا علمی برخورد می کنند و خبری از دین به معنای آنچه من و شما داریم به کتشان نمی رود… من نیز بسان آنان، خیلی روانشناسی اسلامی به کتم نرفت و هیچگاه نتوانستم درست و حسابی از آن استفاده کنم چراکه همواره بر آن باور بودم و هستم که علم مسیر سلامت است و دین مسیر سعادت… علم بر درمان تکیه می کند و دین بر پیشگیری… علم بر دنیا و جهان زندگانی تاکید می کند و دین علاوه بر دنیا به جهان پس از مرگ معتقد است… هرچه هست ما برای گذار از این سرسرا، به هردویشان نیازمندیم و هیچ کدام دیگری را نفی نمی کنند… بسان دو چرخ جلو و عقب اتومبیل… به همین دلیل هیچگاه اعتقادم به معاد را از دست نداده ام چراکه معتقدم بی ایمانی به معاد، زندگی بشری را جنگلی خواهد کرد بیدر و پیکر.. فکرش را بکنید که آدمیزاد براستی مرگ را پایان همه چیز بداند، آنگاه شک نکنید که اثرات وحشتناکی از خود به ارمغان خواهد گذاشت… شکی ندارم عمده اثرات ماندگار در دنیا را معتقدین به معاد از خویش بجا گذاشته اند… آنانکه خواستند بعد مرگشان اثری ازآنان بماند و مردمان از آنان به نیکی یاد کنند… شکی ندارم که بی ایمانان به معاد، عمیقا سر در آخور خشم و خشونت و پرخاشگری و سکس و شهوت اند و می خورند، می لولولند و و بل هم ازل… شاید هم کرونا ویروس، هدیه جدیدشان به بشر باشد… کسی چه می داند… به هرحال هر چه هست، دین و علم این روزها مسیر مشخص خودشان را می روند…
علم در پی کشف واکسن و دین در پی لزوم اعتقاد به حکمت وجود کرونا… دم هردویشان گرم… و اینبار بازهم برایتان فیلم آورده ام.. از پزشکی که بهنگام ویزیت مادر مبتلا به کرونا ویروس، با تمام وجود بوی امام رضا را از خادمش حس می کند… او خسته نیست… اشتباه نکنید.. پزشک و پرستاران، این روزها عاشقانه در حال کارند… تیتر نزنید که خسته شده اند… تیتر نزنید که در خانه بمانید، پزشکان و کادر درمان خسته اند… اکی در خانه بمانید.. این بزرگترین کمک ماست…. اما ننویسید که آنان خسته شده اند… آنان عاشقانه در صف اول مبارزه اند…نه بخاطر پول، فقط و فقط بخاطر عشق و سوگندی که خورده اند… یادتان هست شهدای مدافع حرم را می گفتیم برای پول رفته اند؟ کداممان حاضریم این روزها در میان بیماران مبتلا به کرونا، یک سرم ساده وصل کنیم… از ۸۰۰ کیلومتری یک بیمارستان رد نمی شویم چه برسد به کمک… پس کسی خسته نیست… هرکه هست عاشق است… هر که هست دمش گرم است… هر که هست عشقی در دل دارد و ایمانی در سر… راستش را بخواهید من نیز با او گریستم… آخر او بسان استادش پروفسور سمیعی نمی تواند خدا را منکر شود… می داند که خدا هست… هیچ پزشکی و هیچ روانشناس منصفی نمی تواند نظم روح و جسم را بدون خالقی خدانام متصور شود… پس قطعا خدایی هست… خدایی در همین نزدیکی … و خدایی نزدیکتر از رگ گردن به ما… او به همین دلیل می گرید… می داند که گره کور این ویروس، به دست خدا باز می شود… و همه آنان کهدر آن بخش می گریند…. و خدا تا اراده نکند، برگی از درخت نمی افتد… به هرحال، علم در این روزها دارد کار خودش را می کند… من وشما از ایمان غافل نشویم.. امن یجیب بخوانید… هر شب… روزی ده بار… ما و دکتر پورعلی، دکتر غرویان، دکتر حسنی و دکتر ادهم و دوستانشان شروع کرده ایم…هرشب ساعت ۲۲… زنجیره کنیم امن یجیب را…ده بار… اَمَّن یُّجیبُ المُضطَرَّ اِذا دَعاهُ وَ یَکشِفُ السُّوءَ… “”آیا بت‌هایی که معبود شما هستند بهترند یا کسی که دعای مضطر را اجابت می‌کند و گرفتاری را بر طرف می‌سازد”” براستی که گره کور این روزها را خالقی خدانام بازخواهد کرد… دیر یا زود…منتظرش باشید.. زنجیره اش کنید… ذکر هر لحظه لبتان باشد… باز می شود این گره کور.. به قول فریباشاعر، روزگارم بهار خواهد شد خنده هایت اگر که برگردند… صبح میشه این شب لعنتی… ایمانتون رو از دست ندین…پایان شب سیه سفید است… قرنطینه کعبه و حرمین شرفین رو به حساب کاهش قدرت آنان مپندارید…کعبه یک سنگ نشانیست که ره گم نشود؛ حاجی! احرام دگر بند ببین یارکجاست.. مخلصیم…به قلم ابوالفضل سعادتی.مشاور خانواده. @drsaadatiabolfazl