حریم خصوصی در زندگی زناشویی شامل چه مواردی است؟

ازدواج شریک شدن در همه ی ابعاد است. پس حریم خصوصی در روابط همسران بی معناست

بسیاری از همسران تصور می کنند وجود حریم خصوصی معنایی ندارد و تصور می کنند هر چه قدر بیشتر به همسرشان نزدیک باشند بهتر است. نبود استقلال عاطفی در همسران، خود یکی از دلایل طلاق به شمار می رود. داشتن حریمی خصوصی در روابط با اطرافیان از جمله با همسر، یکی از نشانه های استقلال عاطفی به شمار می رود؛ اگرچه حریم میان همسران متفاوت با دیگران است. اگر همچنان لزوم حریم خصوصی قانع نشده اید بد نیست به این نکته توجه داشته باشید همسرانی که هیچ حریم خصوصی برای خود و همسرشان قائل نیستند غالبا در روابط خود با همسرشان دچار سوء تفاهم هایی جدی می شوند. یکی از رایج ترین این موارد نقش دادن به همسر به شکلی افراطی است. به عنوان مثال این افراد همسر خود را مسئول همه ی احساسات خود می دانند و انتظار دارند همسرشان آنها را خوشحال کند یا زمانی که ناراحت و عصبانی هستند، فکری به حال آنها بکند؛ موضوعی که می تواند باعث اختلاف، کشمکش و البته احساس سرخوردگی شدیدی در روابط بین همسران شود.

وجود حریم خصوصی نشان دهنده ی عدم اعتماد همسران به یکدیگر است

این تصور از آنجایی ناشی می شود که همسران به اشتباه وجود حریم خصوصی را مساوی با دروغ گویی و مخفی کاری در نظر می گیرند. در حالی که اگر تصور درستی از این موضوع داشته باشند متوجه خواهند شد همسران می توانند به هم اعتماد داشته باشند، موضوعاتی را که به بهبود یا عمق بخشی رابطه ی آنها کمک می کند از یکدیگر مخفی نکنند اما در عین حال هریک حریمی خصوصی داشته باشند.

من هم، دوست همسرم هستم، هم همسر او، نیازی به داشتن حریم خصوصی نداریم واقعیت این است که هرقدر هم همسران به هم نزدیک و از نظر عاطفی به یکدیگر وابسته باشند و هر چه قدر هم احساس کنند همدیگر را به صورتی کامل درک می کنند، باز هم در زندگی آنها موضوعاتی هست که به دلیل تفاوت های مردان و زنان افراد احساس خواهند کرد نمی توانند آنها را با همسر خود در میان بگذارند. در مورد حریم خصوصی برای خودتان حساسیت زدایی کنید و هم همسرتان را تشویق به داشتن حریمی شخصی برای خودش کنید.

روانشناسان نیز تاکید می کنند ازدواج هرگز به معنای برده داری یا زندانی و زندانبانی نیست بلکه رابطه عاشقانه ای است که ریشه در ثبات، استقلال رای و حق اظهار نظر طرفین در تصمیمات شخصی و مشترک دارد. بنابراین وجود حریم خصوصی در هر ارتباطی الزامی است. اگر در این موضوع دچار مشکل هستید، می توانید به کلینیک مشاوره در مشهد مراجعه کنید.

حریم خصوصی من، پیش از ازدواج با بعد از آن تفاوتی ندارد

اگر قرار باشد تصور کنید همان طور که والدین یا خواهر و برادر ما مرزهای شخصی شما را رعایت کرده اند، همسرتان نیز باید همان گونه رفتار کند، احتمالا بعد از مدتی متوجه خواهید شد در رابطه ی شما و همسرتان مشکلاتی ایجاد شده است. بهتر است در نظر داشته باشید نزدیک ترین فرد به شما از نظر احساسی همسرتان است، پس اگر تمایل به مخفی کردن حجم زیادی از مسائل دارید، احتمالا ایرادی در رابطه ی شما وجود دارد. شاید این سؤال برای شما ایجاد شود که چه میزانی از داشتن حریم خصوصی کر رابطه ی همسران ایراد دارد؟ هر چند پاسخ دقیق دادن به این سؤال از هر همسری تا همسر دیگر متفاوت است، می توان خط قرمز مشخصی را برای همه ی همسران تعریف کرد.

حریم خصوصی برای همه ی همسران یکسان است

روابط هر کدام از همسران با یکدیگر ویژه و منحصر به فرد است. به همین دلیل نیز نمی توان برای آنها به صورت مطلق قانونی وضع کرد. به عنوان مثال همسرانی که هر دو شاغل هستند، نیاز دارند حریم خصوصی متفاوتی نسبت به همسرانی داشته باشند که فقط یکی از آنها شاغل است. در عین حال که شخصیت هر کدام از همسران نیز در این امر تعیین کننده است.

. به عنوان مثال نیاز افراد درون گرا و برون گرا در داشتن حریم خصوصی و میزانی که آنها برای حریم خصوصی خود در نظر می گیرند متفاوت است. شرایط تربیتی افراد در خانواده ها نیز در این امر بی تأثیر نیست. به عنوان مثال فردی که در خانواده ای پر جمعیت بزرگ شده است و همیشه با خواهران با برادران خود یک اتاق داشته شرایطش متفاوت با فردی است که تک فرزند بوده یا همیشه در خانواده ی خود اتاقی مجزا داشته است. به خاطر همین دلایل نیز نمی توان نسخه ی واحدی برای همه ی همسران پیچید. از طرفی برخی ویژگی های شخصیتی مانند دیر اعتماد کردن یا سوء ظن داشتن می تواند موضوع حریم خصوصی در رابطه ی همسران را با پیچیدگی های خاصی همراه سازد.

از ابتدا تا انتهای ازدواج حریم خصوصی همسران یکسان است

این نیز از آن اشتباهاتی است که برخی همسران مرتکب می شوند. واقعیت این است که فقط زمانی وجود حریم خصوصی ایجاد مشکل نمی کند که همسران به اندازه ی کافی از همدیگر شناخت و البته به همدیگر اعتماد داشته باشند. پس طبیعی است در اوایل ازدواج، که هنوز شناخت چندانی از هم شکل نگرفته، ممکن است اصرار بر ایجاد حریم خصوصی ایجاد سوء تفاهم کند. از سویی در برخی موقعیت ها ممکن است یکی از همسران ترجیح دهد به صورتی موقت حریمی وسیع تر برای خود قائل شود. البته این موضوع بیشتر در مورد آقایان صدق می کند، چرا که با توجه به بالا بودن پیوندجویی در خانمها، تمایل آنها برای دور شدن از همسرشان ممکن است کمتر پیش بیاید. گاهی نیز تغییر در شرایط زندگی می تواند وضعیت را به صورتی موقت دچار تغییر کند. به عنوان مثال همسرانی که ناچارند در شهری دور از خانواده و دوستان سابق خود زندگی کنند، ممکن است تا مدتی احساس کنند تمایلی به داشتن حریم خصوصی سابق خود ندارند.