مشاوره کودک لجباز در مشهد

در برابر کودک لجباز چه کنیم؟؟

تا به حال چند بار از کودک لجباز خود درباره ی لجبازی ها و گوش نکردن به حرف های شما پیش بقیه گله و شکایت کرده اید؟ شاید هم زمانی که داشتید پیش فرد دیگری گله می کردید با این پاسخ روبه رو شده بچه های این دوره زمانه خیلی لجبازتر شده اند؟ اما آیا به راستی بچه های این دوره زمانه لجبازتر شده اند و این چطور می شود جلو لجبازی بچه ها را گرفت؟

 تولد «من» و آغاز دردسرها

بچه ها در حدود دو سالگی به بعد به قول قدیمی ها دارای من می شوند. یعنی می فهمند می توانند اراده کنند، تصمیم بگیرند و آنها را اجرا می کنند. از طرفی آنها متوجه نکته ی بسیار مهمی نیز می شوند و آن این که می توانند با کارهایی که انجام می دهند بر دیگران و به ویژه والدین خود تأثیر بگذارند. اما نکته ی مهمی که در ابتدا از آن بی خبر هستند این است که حد و مرزی که در آن می توانند خودمختار باشند و مطابق میلشان عمل کنند تا کجاست. برای درک این موضوع ناچارند دست به آزمایش های زیادی بزنند. ممکن است روزی مجبور باشند ظرف غذای خود را برگردانند، روز دیگر روی دیوار نقاشی بکشند، در مقابل لباس مقاومت کنند، در مغازه اصرار به خرید خوراکی خاصی داشته باشند و…در واقع با انجام این کارها والدين و اطرافیان خود را آزمایش می کنند تا ببینند محدوده ی عملشان تا کجاست و در صورتی که عکس العمل اطرافیان اشتباه باشد همین سن مصادف با آغاز لجبازی های کودکان است. لجبازی هایی که نقطه ی اوج آن در حدود سه تا پنج سالگی است. هر چند ممکن است در برخی بچه ها این رفتارها تا سنین بالاتر ادامه پیدا کند و تبدیل به یکی از ویژگی های شخصیتی آنها شود. اما چه طور می توان جلو این لجبازی بچه ها را گرفت تا به کودک لجباز تبدیل نشوند؟

چطور به خود و فرزندمان کمک کنیم؟

اگر می خواهید با لجبازی فرزندتان مقابله کنید لازم است به نکاتی توجه داشته باشید. اول آنکه چنین رفتارهایی در سطح کم طبیعی است و همه ی بچه هایی که روند رشد سالمی را طی می کنند در حدود دو، سه سالگی چنین رفتارهایی را از خود بروز می دهند. دوم آن که از نظر مسائل  ژنتیکی طی سال های اخیر هیچ تغییری رخ نداده است که باعث شود کودکان نسل جدید لجبازتر از نسل قبل باشند، بلکه فقط تغییراتی که در محیط زندگی بچه ها و البته رفتار والدین پیش آمده باعث شده چنین رفتارهایی بیشتر دیده شود. اگر مروری بر توصیه های بخش بعد داشته باشید متوجه این تغییرات که بچه ها را به لجبازی سوق داده است، خواهید شد. هر بچه ای هر چه قدر هم رفتارهای اشتباه داشته باشد، قابل تغییر است، به شرط آنکه اول از همه ما به عنوان والدین او تغییراتی را در خود و محیطمان ایجاد کنیم.

در نهایت یادتان نرود هیچ بچه ای به عنوان کودک لجباز به دنیا نمی آید. هر چند برخی ویژگی های بچه ها والدین را دچار این اشتباه می کند که آنها از بدو تولد تمایلی ذاتی به لجبازی داشته اند. بی توجهی به نیاز طبیعی بچه ها در امتحان کردن محیط اطراف و قوانین زیاد در سن پایین می تواند احتمال لجبازی در سنین بالاتر را افزایش دهد. اگر فرزندتان پرستار دارد یا مهد می رود سعی کنید تا حد امکان اطمینان حاصل کنید پرستار و مربی نیز متوجه این نکته است و محدودیت های بیش از حد برای فرزندانتان در نظر نمی گیرید اگر در آپارتمان زندگی می کنید و ناچار به رعایت قوانین زیادی هستید سعی کنید فرصت هایی مانند پارک رفتن را به صورت منظم برای فرزندتان فراهم کنید تا بتواند تجربه آزادی عمل داشته باشد.

با همسرتان درباره ی روش برخورد با فرزندتان هماهنگ باشید

این کار هر چند در صحبت آسان است، در عمل ممکن است دشواری های فراوانی داشته باشد فراموش نکنید یکی از بهترین راه ها برای رسیدن به هماهنگی گفت وگو است. و در این باب نیز می توانید از مشاوره نیز کمک بگیرید و آقای دکتر ابوالفضل سعادتی یکی از بهترین متخصصان مشاوره خانواده در مشهد هستند جهت هماهنگی برای مشاوه می توانید با شماره ۰۵۱۳۶۰۶۲۱۵۱ تماس حاصل فرمایید.

داشتن خطوط قرمز زیاد، احتمال لجبازی در کودک لجباز  را افزایش می دهد.

سعی کنید محیط اطراف را ایمن کنید یا شرایطی را فراهم کنید تا بتواند دست به آزمون و خطا بزند و محیط خود و البته احساسات و عواطف خودش را کشف کند تا بدین ترتیب نیاز کمتری به دخالت شما در کارهای او باشد.

از حدود سه سالگی به بعد می توانید فرزندتان را متوجه عواقب کارش کنید. از این سن به بعد حق انتخابی برای کودک تعریف کنید؛ حق انتخابی که ممکن است به نتایج ناخوشایندی برای او منجر شود؛ از جمله محروم شدن از برخی امتیازات. البته دقت کنید مواردی که منجر به محروم شدن یا حتی تنبيه فرزندتان می شود زیاد نباشد، چرا که خود باعث عصبانیت و لجبازی خواهند شد.

یکی از نکات مهمی که به تغییر رفتار فرزندتان می تواند کمک شایانی کند توجه به رفتارهای مثبت اوست.

زمانی که او رفتار خوب و مثبتی دارد به او توجه نشان دهید و در عوض زمانی که خطایی از او سر می زند سعی کنید گاهی اوقات اشتباهات او را ناديده بگیرید.

عدم تناسب بین رفتار بچه و تنبیه در نظر گرفته شده،خود یکی از عوامل مهم در ایجاد لجبازی است.

عوارض تنبیه احساس خشم نسبت به فردی است که مسئول تنبیه تلقی می شود. به ویژه تنبیه جسمانی، تا حد امکان استفاده نکنید.

توجه کودک را به چیز دیگری جلب کنید.

برخی اوقات بهترین راه برای متوقف کردن کودک لجباز، سرگرم کردن او به کار یا چیز دیگری است که توجهش را جلب کند.

همان طور که تنبیه می تواند لجبازی را افزایش دهد، تشویق زیاد نیز می تواند بچه را بدعادت کند و شما را وارد بازی ای کند که دردسر های زیادی دارد.

فراموش نکنید بچه ها بسیار سریع یاد می گیرند از والدین خود باج بگیرند، پس در زمان تشویق نیز لازم است هوشمندانه عمل کنید.

اگر فرزندتان می خواهد کاری را انجام دهد، در عوض دخالت مستقیم سعی کنید او را به صورتی غیر مستقیم راهنمایی کند. در واقع در عوض دخالت، بر کار او نظارت و او را هدایت کنید، چرا که دخالت در کار بچه ها خود می تواند استقلال و خودمختاری آنها را کاهش دهد و البته عصبانیت و لجبازی را در آنها ایجاد و تقویت کند.

سرعت انجام کار در بچه ها بسیار کمتر از ماست.

زمانی که برای انجام کاری مثل بیرون رفتن از خانه عجله دارید شاید متوجه شوید فرزندتان بیشتر لجبازی می کند. در نظر نگرفتن کند بودن بچه ها و اجبار برای سرعت دادن به کارها می تواند آنها را وارد عرصه ی لجبازی کند. از سویی بچه ها گاهی اوقات از سر آزمایش شما و گاهی نیز به خاطر دلخوری احتمالی ممکن است دقیقا همین زمان ها را برای مخالفت به شما انتخاب کنند. بهترین کار این است که همیشه زمانی برای تاخیرهای ناخواسته پیش بینی کنید.

برای «نه» خود ارزش قائل شوید و آن را همین طوری خرج نکنید.

ایرادی که برخی والدین دارند این است که زمانی که جواب آنها می تواند «بله» یا «باید فکر کنم، من مطمئن نیستم» باشد به کودک خود نه می گویند و بعد از چانه زنی کودک کوتاه می آیند. بهتر است دفعات نه گفتن را محدود کنید اما در این مورد، نظر قاطعی داشته باشید و در سایر موارد می توانید در لحظه تصمیم بگیرید، از کودک خود فرصت بخواهید.

قصه ها و داستان های مرتبط با فرزندتان بخوانید.

در این داستان ها معمولا لجبازها متوجه می شوند. خواندن این قصه ها سبب می شود کودک لجباز با شخصیت داستان هم ذات پنداری کند و رفتارهای لجبازانه خود را کاهش می دهد.